Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.
ZAMKNIJ X

Pieśń o Rolandzie - streszczenie - strona 4

i zabić prawie wszystkie oddziały cesarskie. Przeżywa tylko sześćdziesiąt osób. Arcybiskup radzi Rolandowi, by zadął w róg, bo chociaż wojska cesarskie nie zdołają już zawrócić, by im pomóc, będą mogły zebrać ich ciała i zawieźć je do Francji. Roland w końcu zgadza się. Karol Wielki słysząc dźwięk rogu nakazuje pomóc walczącym i zarządza, by Ganelona, który odradzał pomoc tylnej straży, pojmać i trzymać pod strażą.
    Roland wciąż walczy, udaje mu się odciąć prawą pięść Marsyla. Rozpacza nad losem poległych rycerzy. Saraceni zostają zmuszeni do odwrotu, pozostaje jednak Marganis, wuj muzułmańskiego władcy. Marganis śmiertelnie rani Oliwiera, ale ten resztką sił zabija jeszcze przeciwnika. Oliwier przed śmiercią modli się, wyznaje Bogu grzechy i błaga o opiekę nad królem, Rolandem i Francją. Będący przy nim Roland cierpi z powodu śmierci swego przyjaciela. Mdleje, a gdy odzyskuje przytomność widzi, że jedynymi, którzy przeżyli, jest on, arcybiskup i rycerz Gotier z Hum. Roland dmie w róg po raz kolejny. Wojsko muzułmańskie zabija jego konia, bratanka cesarza zaś zostawiają, przekonani, że żaden człowiek nie może go pokonać. Wycofują się do Hiszpanii.
    Arcybiskup Turpin jest ranny. Roland opiekuje się nim i układa przed nim zabitych. Mdleje z rozpaczy, kiedy przynosi ciało swego przyjaciela Oliwiera. Turpin idzie po wodę dla Rolanda, ale po drodze umiera. Bratanek cesarza jest świadom nadciągającej śmierci, udaje się więc na wzgórze z rogiem i swym mieczem Durendalem. Ponownie omdlewa, a jeden z muzułmanów, udający nieżywego, powstaje i próbuje odebrać jego miecz. Roland odzyskuje przytomność i zabija wroga rogiem. Nie chciał, by ktoś po jego śmierci mógł używać jego miecza, więc próbuje go połamać na skale, ale nie udaje mu się to. Czując bliskość śmierci kładzie się